Wiosna − jedna z czterech podstawowych pór roku w przyrodzie, w strefie klimatu umiarkowanego. Charakteryzuje się umiarkowanymi temperaturami powietrza z rosnącą średnią dobową oraz umiarkowaną ilością opadu atmosferycznego. Świat roślin i zwierząt przechodzi okres budzenia się do życia, a następnie rozpoczyna się pierwsza faza okresu rozmnażania, czyli dobieranie partnerów i zapłodnienie u zwierząt, a u roślin kwitnienie i zawiązywanie zalążków. Ptaki przylatują z ciepłych krajów. Na drzewach pojawiają się liście, np. na Mazowszu najwcześniej około 24 marca, a najpóźniej w ostatniej dekadzie kwietnia.

Wiosna astronomiczna rozpoczyna się w momencie równonocy wiosennej i trwa do momentu przesilenia letniego, co w przybliżeniu oznacza na półkuli północnej okres pomiędzy 20 marca a 22 czerwca (czasami daty te wypadają dzień wcześniej lub dzień później, a w roku przestępnym mogą być dodatkowo cofnięte o jeden dzień). Podczas wiosny astronomicznej dzienna pora dnia jest dłuższa od pory nocnej, a ponadto z każdą kolejną dobą dnia przybywa, a nocy ubywa.

Za wiosnę klimatyczną przyjmuje się okres roku, w którym średnie dobowe temperatury powietrza wahają się pomiędzy 5 a 15°C. Zasadniczo wiosnę poprzedza zima, jednak pomiędzy tymi okresami znajduje się klimatyczny etap przejściowy − przedwiośnie.

Za początek wiosny fenologicznej przyjmuje się początek wegetacji oraz kwitnienie przebiśniegów i krokusów.

Dla półkuli południowej wszystkie opisane daty i zjawiska są przesunięte o pół roku. Za miesiące wiosenne na półkuli północnej uznaje się marzec, kwiecień i maj, a na południowej wrzesień, październik i listopad.

Maj – piąty miesiąc roku, według używanego w Polsce kalendarza gregoriańskiego – ma 31 dni.
Maj jest miesiącem wiosennym na półkuli północnej, a na południowej – jesiennym. W Polsce w maju dzień wydłuża się do blisko 16,5 godziny.

Nazwa miesiąca pochodzi od łacińskiej nazwy Maius, zawierającej w sobie imię matki boga Merkurego – nimfy Mai. Nazwa ta została zapożyczona przez większość języków europejskich. W języku polskim czasownik „maić” znaczy „stroić, zdobić zielenią i kwiatami”. Staropolska nazwa piątego miesiąca roku brzmiała „trawień”.

Od 12 do 15 maja panują najchłodniejsze dni wiosenne. To zjawisko klimatyczne jest charakterystyczne dla Europy Środkowej: po okresie utrzymywania się wyżu barycznego nad Europą Środkową i Wschodnią (a więc i nad Polską) następuje zmiana cyrkulacji atmosferycznej i przy słabnącym wyżu zaczyna – wraz z niżem barycznym – napływać zimne powietrze z obszarów polarnych.

Według tradycji ludowej środek maja powinien być zimny, deszczowy, a czasem mroźny – jest to znakiem, że aż do jesieni nie powinno być przymrozków.

W maju zakwitają konwalie, piwonie, czerwone maki, niezapominajki, czeremcha, odmiany lilaków, irga, złotokap, jaśmin i tawuła. W ogródkach kwitną tulipany i narcyzy. W parkach zaczynają kwitnąć klony i kasztanowce.
Zmieniają swoje kolory łąki. Gdy zaczyna kwitnąć mniszek lekarski (popularnie zwany mleczem), na łąkach dominuje kolor żółty. Po przekwitnięciu mniszka łąki są różowe. Następnie, kwitnące jaskry znów nadają łąkom kolor żółty.
Na polach zielenią się oziminy, żółci rzepak i wschodzą buraki. W zbożach zaczyna kwitnąć rumianek i powój.
W lasach kwitnie borówka czarna i borówka brusznica. Na polanach leśnych kwitnie na biało krzew maliny.

W maju pojawiają się motyle m. in. paź królowej i rusałka admirał. Wieczorami rozpoczynają loty chrabąszcze. Dla ptaków maj jest porą lęgów. Z zimowego odrętwienia budzą się m. in. jaszczurki i zaskrońce.

Kod literowy

A Alpha
B Bravo
C Charlie
D Delta
E Echo
F Foxtrot
G Golf
H Hotel
I India
J Juliet
K Kilo
L Lima
M Mike
N November
O Oscar
P Papa
Q Quebec
R Romeo
S Sierra
T Tango
U Uniform
V Victor
W Whiskey
X X-ray
Y Yankee
Z Zulu